Christelijke Gereformeerde Kerk – Gorinchem

Immanuëlkerk

Naar Oeganda

Na veel gebed en gesprekken met alle betrokken partijen hebben we besloten dat ik in februari 2012 zal verhuizen naar een nieuwe locatie: Kampala, Oeganda. In deze nieuwsbrief zal ik vertellen over de volgende fase van mijn werk hier in Afrika.

Alles is erg goed gegaan de afgelopen maanden. Zo goed zelfs dat het niet meer zo noodzakelijk is voor mij om hier te zijn. De lokale medewerkers weten de huidige activiteiten namelijk goed draaiende te houden en dat is natuurlijk mooi. Ik schrijf deze update echter met gemengde gevoelens. Aan de ene kant ben ik blij dat alles hier goed gaat in Mwanza en ben ik ook enthousiast voor alle nieuwe mogelijkheden die nu op mijn weg komen. Aan de andere kant is het niet leuk om afscheid te moeten nemen van de jongens en van de lokale medewerkers, waarmee ik goede vrienden ben geworden de afgelopen negen maanden.

Ik ben mijn werk hier begonnen met drie doelstellingen: helpen met het straatjongens project, het opzetten van een goede boekhouding en een lokale medewerker trainen om dit werk van mij over te nemen, en het opstarten en onderhouden van kleine, economische ontwikkelingsprojecten.

Wat betreft de voormalige straatjongens is alles op dit moment goed georganiseerd We hebben een tweede huis kunnen huren, zodat alle jongens nu een eigen plekje hebben en niet allemaal meer op elkaars lip zitten. De twee huizen (met 7 en met 8 jongens) zien er netjes uit, de jongens gaan allemaal naar school en krijgen uitstekende zorg. Vanwege een wijzingen in de wetgeving hier is het op dit moment niet mogelijk om uit te breiden, maar er zijn wel voldoende fondsen beschikbaar vanuit Nederland en de VS om er zeker van te zijn dat de jongens die al deel uit maken van het project ook in de toekomst goed verzorgd blijven.

Met betrekking tot de boekhouding gebruiken we op dit moment een Excel spreadsheet. Ik heb de afgelopen maanden Moses, een lokale Tanzaniaan, getraind zodat hij er goed mee kan werken en de benodigde financiële rapportages kan maken.

Wat betreft de economische ontwikkelingsprojecten zijn we door gegaan met het kippen project: kuikens kopen en zes weken later slachten en verkopen. Ze hadden hier al twee rondes gedaan voordat ik kwam, maar hadden nog niet geëvalueerd of er ook geld aan verdiend werd. Na nog een paar rondes zijn we erachter gekomen dat het project gemiddeld quitte draait. Meer investeren in een kippen project is op dit moment vanwege de hoge graanprijzen onrendabel.

Naast het kippenproject hebben we ook een naaiproject, waar een lokale weduwe kleding maakt voor onze jongens en voor verkoop op de markt. Ook dit project draait ongeveer quitte. Op dit moment is het moeilijk om goede projecten te vinden voor lange termijn investeringen, omdat Christ’s Hope Tanzania al hun terreinen huurt en zelf geen grond bezit. Als we nieuwe gebouwen willen bouwen of renoveren zijn we die investering kwijt op het moment dat de verhuurder het gebouw weer terug wil.

De Volgende Stap!
Ook volgend jaar hoop ik nog steeds betrokken te zijn bij Christ’s Hope International. Ik zal assisteren bij het opzetten van het sponsorkinderen-programma voor de Afrikaanse landen waarin Christ’s Hope werkzaam is. Via dit programma kunnen we betere zorg geven aan alle kinderen in de projecten. Ik hoop een trainingsmodule te maken om zo de lokale medewerkers in ieder land (voorlopig beginnen we met Tanzania en Kenia) te trainen op het moment dat ze kinderen registreren voor het sponsorsysteem. Op deze manier zal ik ook regelmatig in contact blijven met de medewerkers in Mwanza.

Naast Christ’s Hope zal ik ook part-time gaan werken voor Hope Alive!, een soortgelijk project dat werkt met kinderen in Oeganda. In 2008 heb ik al een aantal maanden voor Hope Alive! gewerkt en daar heb ik goede herinneringen aan. Ze hebben verschillende mogelijkheden en we zijn op dit moment aan het bespreken welke het meest strategisch zijn om mee te beginnen. Waarschijnlijk zal ik gaan helpen met het verschaffen van microkredieten en business training voor de verzorgers van de kinderen in de carepoints en zal ik ook de jongere kinderen bijlessen geven in rekenen/wiskunde.

Tot slot zal ik tijdelijk de verantwoordelijkheid van penningmeester voor het WorldVenture Oeganda team op me nemen, omdat de vaste penningmeester op dit moment op verlof is in de VS. (Hope Alive! is één van de projecten van WorldVenture, maar er zijn nog een heel aantal andere zendelingen aktief in Oeganda met WorldVenture).

Reacties gesloten.