Christelijke Gereformeerde Kerk – Gorinchem

Immanuëlkerk

Groepsfoto voor de bus

Verslag werkvakantie Casa de Esperanza 2013

Groepsfoto voor de bus

Na een reis van 3 dagen kwamen we in Casa de Esperanza, het kinderdorp in Bolivia aan. Echter zonder Marry die de ochtend voor dat we die nacht zouden vertrekken, door haar rug ging. Dat was een grote teleurstelling.

Het was een blij weerzien en ontmoeten in het kinderdorp, hartelijk werden we welkom geheten door de kinderen en de leiding.

Een van de acht woonunits, die inmiddels al zo’n twintig jaar door 12 kinderen in gebruik is, was nu wel aan een opknapbeurt toe. We hebben het huis helemaal gestript en daarna weer up to date gemaakt. Dankzij de giften die we ontvangen hadden is er zelfs een heel nieuw dak opgegaan, de riolering en de af- en aanvoer van het water vernieuwd, alle houten meubels en kasten geschuurd en gebeitst, plafonds gewit, nieuwe horren voor de ramen geplaatst en gordijnen genaaid. Tenslotte hadden we ook nog tijd om een nieuwe stoep te maken aan de zijkant van het huis, want in de regentijd is het daar een grote modderboel, nu kunnen ze via het straatje aan de voorkant van het huis komen.

Er was nog meer geld binnengekomen. Daarvan hebben we ook allerlei materiaal voor de kinderen gekocht om te knutselen en schilderen. Zij hebben voor de opgeknapte unit allerlei dingen gemaakt, zoals schilderijtjes, en vogeltjes, zodat de unit er nu ook echt huiselijk uitziet. Tenslotte is er bijna genoeg geld om de vloer van Unit 1, die er heel slecht uitziet, van tegels te voorzien. Zodra daar genoeg geld voor binnen is zullen ze vanuit het
bestuur van het tehuis de opdracht krijgen ook deze klus te klaren. Dit wordt dan door een bedrijf uit Caranavi gedaan.

Je ziet, dat we het geld wat o.a. door CGK Gorinchem is overgemaakt, goed hebben kunnen gebruiken voor het vernieuwen van het dak en het opknappen van het huis. De kinderen kunnen naar we hopen daar weer voor vele jaren met plezier in wonen. Beste gemeenteleden, bij deze voor het geld dat u en jij gaf, namens de leiding en de kinderen: heel, heel hartelijk bedankt.

Toen was er, na een gezellige Hollandse avond weer het moment van afscheid nemen. Geen makkelijk moment als je de kinderen waar je een aantal weken mee opgetrokken bent, weer achter moet laten. Een kind dat je vastklampt
en met een schokkend lichaampje tegen je aan, huilt. Dat is dan weer even heel hard slikken. Te weten dat onze Hemelse Vader bij hem en al die kinderen blijft, is op dat moment je enige houvast.

Manuela, Bart en Aart.

Reacties gesloten.